In gesprek over verkeer: ‘Ook wij rijden weleens ongemerkt te hard’

Hoe beleven bewoners het verkeer in de wijk? In een reeks gesprekken gaan we langs bij bewoners om te horen wat zij prettig vinden, waar zij zich aan ergeren en welke plekken volgens hen aandacht verdienen. Daarbij gaat het niet alleen over problemen, maar ook over oplossingen en kleine dingen die bewoners zelf kunnen doen.

Deze keer spraken we met Freerk en Jopie. Zij zijn vorig jaar in de wijk komen wonen. Het gesprek gaat al snel over de weg achter hun huis.

‘Je hoort gewoon dat het geen dertig is’

Hoe ervaren jullie het verkeer hier in de buurt?

“Over het algemeen is de wijk heel rustig. Zeker als je binnendoor fietst of wandelt. Maar hier achter in de tuin moesten we wel even wennen aan het verkeer. Je hoort dat mensen soms hard rijden.”

Ze hoeven de auto’s niet altijd te zien om dat te merken. “We horen ze vooral. En dan denk je: jeetje, wat een loeiende motoren. Motoren, brommers, bestelbusjes, maar ook trekkers rijden hier regelmatig.”

De Angerloseweg achter hun tuin is een dertigkilometerweg, maar volgens de bewoners voelt dat niet altijd zo. Ze hebben de indruk dat niet iedereen te hard rijdt, maar te hard rijden gebeurt volgens hen nog wel regelmatig.

Wat maakt dat mensen hier gemakkelijk harder rijden?

“De weg nodigt er gewoon toe uit. Het is een lang, recht stuk en de drempels zijn niet zo hoog. Je kunt er gemakkelijk harder rijden zonder dat je daar meteen last van hebt. Wij doen het zelf ook weleens. Ik ben er niet trots op, maar voor je het weet zit je op vijftig. Dus we gaan niet zeggen dat wij zelf perfect zijn.”

‘Ik ben ook niet roomser dan de paus’

Volgens Freerk zit een deel van het probleem in hoe de weg is ingericht. “Op andere plekken in de wijk ga je vanzelf rustiger rijden. Daar zitten meer bochten en kronkels in de weg. Op dit deel op de Angerloseweg rijd je voor je het weet harder.”

Veiligheid én geluid

Waarom is die snelheid eigenlijk zo’n belangrijk onderwerp voor jullie?

“Vooral vanwege de veiligheid. Er zijn zijstraten en kruisingen. Als er iemand van rechts komt, heb je bij dertig kilometer per uur veel meer tijd om te reageren dan wanneer je vijftig rijdt.” Ook het geluid speelt mee. “Met dertig is het stiller.”

De bewoners begrijpen bovendien goed dat sommige mensen de verkeerssituatie anders ervaren dan zijzelf. Oudere bewoners kunnen bijvoorbeeld meer moeite hebben om in te schatten hoe snel een auto eraan komt. “Als je over wilt steken of de weg opdraaien en auto’s daar hard aanrijden, snap ik heel goed dat je denkt: ben ik wel snel genoeg?”

Niet overal voelt het hetzelfde

Hoewel de weg achter hun huis een aandachtspunt is, zijn de bewoners juist erg positief over de rest van de wijk: “Je kunt hier heerlijk binnendoor fietsen. De wijk is groen, met veel bomen, water, speelveldjes en plantsoenen. Dat vinden we echt mooi. We wandelen en fietsen hier graag.”

Een plek die zij ’s avonds minder prettig vinden om te fietsen is het donkere fietspad langs de Didamseweg: “Als je daar in het donker alleen fietst, is dat niet fijn. Het is heel donker, niet altijd even prettig.” Het begin van de Angerloseweg bekeken vanaf de Didamseweg, blijkt ook voor automobilisten onduidelijk te zijn. “Mensen rijden daar aan de verkeerde kant van de wegafscheiding, ze zijn dan aan het spookrijden. Dat is een situatie die ons zorgen baart. Ik heb het een keer meegemaakt, maar ook al diverse andere mensen uit de wijk gesproken die dat ook zagen.”

Ook de wegversmalling na de eerste drempel op de Angerloseweg is volgens hen niet voor iedereen duidelijk: “Mensen weten niet altijd dat er een wegversmalling is en rijden dus door bij tegenliggers. Dan rij je met de auto over de witte verhoging heen. Dat is erg slecht voor je banden.”

Hoe blijft het prettig als de wijk groeit?

Het gesprek gaat uiteindelijk niet alleen over de situatie van nu, maar ook over de toekomst: er moet gebouwd worden, dat snappen we. Maar er komen dan ook meer mensen en dus meer verkeer. Juist dan wordt het belangrijker dat mensen zich aan de snelheid houden.”

We sluiten het gesprek af. Jopie en Freerk geven aan dat het gesprek henzelf ook weer aan het denken zet. “Als we hier zo over praten, word je je er zelf ook weer bewuster van en ga je toch ook weer nadenken over je eigen rijgedrag.”

Tips uit het gesprek

  • • Zet de cruise control op 30
  • • Blijf in een lagere versnelling (‘in de twee’) rijden.

In deze reeks spreken we verschillende bewoners over hoe zij het verkeer en de verkeersveiligheid in de wijk ervaren. Herkent u iets uit dit verhaal of heeft u zelf een ervaring die u wilt delen? Dan horen we dat natuurlijk graag.

Plaats een reactie

X